دلنوشته درباره امام رضا

در کویر حسرت وغم ودرتلاطم سخت ترین موج های خروشان دریای زندگی فقط بارگاه ملکوتی توست که مرحم دل طوفانی من است .

دراین دنیای شلوغ آدمها تورا دارم وتو را سطر به سطر می نویسم ودر در دلم حک می کنم و واژه به واژه به دنبالت می گردم تا تمام دلتنگی هایم را به تو بگویم و میخواهم تو مرا هدایت کنی تا از بیابان های تاریکی گمراهی  به زیبایی های معنوی برسم.

وچه زیاست نجواهای شبانه زائرانت کنار پنجره فولاد اینجا پناهگاهی برای دلشکستگان است که دل هایشان را آرام می کند.

و حال اینکه زائرت هستم شرمساریم ،نمی دانیم با این بار گناهانمان چگونه بر دیدارت نایل شویم.

ما زائرانت،می آییم تا این بغض در گلو نشسته مان را بشکنیم و های و هوی بگرییم. تا شاید به خاطر همه عاشقان دست به دعا و ذکرت بیایی و دل ما را هم دریایی کنی و ما را دریاب مه دخیل چشمان توائیم و دعایمان کن که محتاج دعایت هستیم.

یا ضامن آهو..!

/ 0 نظر / 5 بازدید